» Aktualności
- » Kto jeszcze boi się rozszerzenia UE? ...

Kto jeszcze boi się rozszerzenia UE? -najnowszy raport ECAS o swobodnym przepływie pracowników w ramach Unii Europejskiej

19/09/2006

Dwa lata po rozszerzeniu UE, European Citizens Action Service próbuje wyciągnąć pierwsze wnioski z obserwacji dynamiki migracji ludności wewnątrz Unii. Mimo że niektóre państwa „starej Unii“ wyraźnie odczuły napływ siły roboczej z „nowej Unii“, migracja z przyczyn ekonomicznych utrzymuje się na niskim poziomie – obywatele nowych państw członkowskich stanowią tylko 0,2 proc. osób zamieszkałych w krajach tzw. Piętnastki.
Napływ pracowników w równym stopniu dotyczy państw, które zapewniły swobodny dostęp do swojego rynku pracy (Wielka Brytania przyjęła 447 tysięcy osób, Irlandia – 198 tys.) jak i tych, które ten dostęp ograniczają (np. w Niemczech w 2005 roku przebywało 490 tys. osób z nowych krajów członkowskich). Jednak trudno rozstrzygnąć, co ostatecznie ma wpływ na wybór kraju – na pewno nie jest to tylko brak barier przy podejmowaniu legalnej pracy. Szwecja, która daje pełny dostęp nie tylko do swojego rynku pracy, ale i systemu opieki społecznej, zanotowała minimalny napływ obywateli z nowych krajów członkowskich (8 768 osób).
Migrują nie tylko nowi członkowie UE – wśród rekordzistów znajdują się Włosi, spośród których ponad 540 tys. także opuściło swój kraj w celach zarobkowych.
Główne wnioski z raportu ECAS:

nie ma bezpośredniego związku między rozmiarem migracji a przejściowymi przepisami wprowadzanymi przez państwa „starej Unii“ – kraje, które były popularne wśród emigrantów, nadal takimi pozostają. Ponadto kraje spoza UE nadal są źródłem największego napływu ludności
dodatkowa siła robocza jest z łatwością absorbowana przez kraje ją przyjmujące, nie zwiększa to bezrobocia wśród rdzennych mieszkańców (np w Irlandii stopa bezrobocia pozostaje na niskim poziomie: 4.2% w pierwszym kwartale 2006r.)
większość migrantów zatrudnia się sezonowo lub na krótko (np. w Austrii spośród prawie 15 tys. Węgrów tylko 3 250 ma stałe pozwolenie na pracę)
migrujący pracownicy uzupełniają luki na rynku pracy, a nie tworzą konkurencji dla miejscowych
ludzie nie przenoszą się ze względu na możliwość uzyskania świadczeń socjalnych (w Wielkiej Brytanii tylko 768 migrujących pracowników złożyło wnioski o zasiłki społeczne).

Dwa lata po wejściu w życie przepisów przejściowych, wiele państw członkowskich postanowiło znieść bariery w zatrudnianiu pracowników z nowych państw UE. Za przykładem trzech „pionierów“: Irlandii, Szwecji i Wielkiej Brytanii poszły Finlandia, Grecja, Portugalia, Hiszpania a potem Włochy. Następnych pięć krajów (Belgia, Dania, Francja, Holandia i Luksemburg) zdecydowało się na stopniowe otwieranie rynku pracy lub ułatwienie procedur. Tylko Austria i Niemcy nadal chcą utrzymać ograniczenia aż do końca okresu przejściowego, czyli do 2011 roku.

Według ECAS uwolnienie przepływu pracowników jest konieczne, by napełnienić pojęcie europejskiego obywatelstwa rzeczywistą treścią. Dlatego organizacja rekomenduje, by restrykcyjne przepisy dotyczące migracji zastąpić sprawnymi systemami monitoringu. Jednocześnie trzeba zapewnić wszystkim pracownikom równe traktowanie i takie same warunki pracy – poprzez bardziej efektywne inspekcje pracy i działaność przedstawicielską.
ECAS zwraca uwagę na fakt, że kraje nowej Unii powinny inwestować w infrastrukturę, tworzenie nowych miejsc pracy itp., aby zachęcić migrujących pracowników do powrotu, tak aby rodzinny kraj mógł skorzystać z doświadczeń i umiejętności, które zdobyli pracując zagranicą. Pozytywnym przykładem może być Litwa, która dzięki dobrze prosperującej gospodarce w 2005 osiągnęła poziom 34% migracji powrotnej.

Utworzony przez: inga, modyfikacja: wto, 19 wrz 2006, 16:13:38

Wydrukuj Powrót na górę serwisu +

Mapa Serwisu